تکریم عملی نه حرفهای ترحم آمیز(گزارشی از مراسم بزرگداشت مقام معلم در بخش برزک)
گزارشی از مراسم بزرگداشت مقام معلم در بخش برزک
در این مراسم که به همت بخشداری، شورای شهر، شهرداری و ستاد اقامه نماز جمعه تشکیل شده بود سخنرانان از اهمیت وجایگاه معلم در نظام جمهوری اسلامی سخن گفتند.
در این مراسم آقای یوسفی یکی از دبیران آموزش وپرورش کاشان نیز به ایراد سخنرانی پرداخت. ایشان در آغاز سخنان خود ضمن تشکر از برگزار کنندگان جلسه علت حضور خود در پشت تریبون را اینگونه بیان کرد: «حیف بود این جلسه مثل جلسه سالهای گذشته یک طرفه باشد که ما فقط بیاییم اینجا حرف بزنیم و از معلمانمان تعریف و تمجید کنیم .چه بهتر که بعضی از مسائل و مشکلات هم گفته شود .که جرقه ای باشد برای رفع این مشکلات»
ایشان در ادامه صحبتهای خود ضمن خواندن حدیث معروف حضرت علی(ع) «من علمنی حرفا فقد صیرنی عبدا» گفت: «هر کشوری که این سخن سر لوحه کار خود قرار داده ,پیشرفت کرده است.»
ایشان در ادامه به ذکر مثالی در این ارتباط پرداخت:
« بعد از جنگ جهانی وقتی آلمان این همه آسیب دید جلسه ی اضطراری گذاشتند که با این همه مصیبت چه کنیم؟ با این همه خرابی چگونه برگردیم به آن آرمانها و اعتلایی که حق ماست ؟ چندین هفته روی این موضوع فکر کردند ونتیجه یک نفر گفت: از فردا حقوق معلمین را 20 برابر کنید. همه شاکی شدند که ما برق نداریم، آب نداریم، امکانات نداریم، عمران نداریم، چرا حقوق معلمان را 20 برابر کنیم؟
گفت: اگه این کار را بکنید همه را خواهیم داشت. امروز چند دهه از تاریخ آن گذشته و آلمان بر سکوی تکنولوژی و صنعت خودرو و لوازم خانگی ایستاده است. اینها یعنی آموزش وپرورش، اینها یعنی بها دادن به نیروی انسانی »
یوسفی در ادامه به مسائل آموزش و پرورش در چین اشاره کرد و گفت: « چین امپراطور جمعیت دنیا و اقیانوسی از انسانهاست. در چین حقوق یک معلم 3 برابر حقوق یک وزیر است وحالا می بینیم با وجود این قدرت اقتصادی هر کجای دنیا وسیله ای تولید می شود با اتکای نیروی انسانی چین در دنیا عرضه می شود واین یعنی ارزش، یعنی برنامه ریزی کردن برای آموزش و پرورش و ما باید درس بگیریم»
آقای یوسفی در ادامه صحبت های خود با اشاره به آماری که مجلس شورای اسلامی در سال 79 ارائه داده بود گفت: «میانگین پرداخت حقوق معلمین در 9 کشور دنیا 2000دلار است و در ایران ما 80 دلار شما قضاوت کنید»
کاظم یوسفی با بیان چند آمار از کشورهای مختلف صنعتی وضعیت معلمان آنها را با معلمان ایران مقایسه کرد وگفت:
«بی شک سرمایه گذاری در آموزش وپرورش بهترین سرمایه گذاری است . من فقط تیتروار می گویم کشورهایی مانند کانادا، ژاپن ، نروژ، سوئد اینها کشورهایی هستند که ما می شناسیم در این کشورها متوسط حقوق معلمین 80 در صد از متوسط حقوق کارمندان بخش صنعت بیشتر است ولی در ایران ما بر عکس است متوسط حقوق معلمین نصف بخش صنعت است این درد آور نیست؟ چطور می خواهید این معلم فردای شما را متحول کند؟ به وضعش نگاه کنیم . «معلمم دوستت دارم» من بسیار خوشحال می شوم از شنیدن این جمله اما دوست داشتن معلم شایسته ی تکریم عملی است نه حرف های ترحم آمیز. ما باید در عمل برایمان تکریم شود . همکاران ما در 23 کشور دنیا از مسکن رایگان برخوردار هستند یا حق مسکن می گیرند حتی سفر رایگان دارند و خیلی از امکانات دیگر که ما از آن محروم هستیم و این همه تنها به این دلیل است است که به آموزش وپرورش اهمیت می دهند و می گویند آموزش و پرورش همه چیز کشور ماست . حاکمان حکومت می کنند و معلمان حکومت را تثبیت می کنند خیلی اهمیت دارد ما حاکمیت را در کلاسهایمان تثبیت می کنیم پس درخور تکریم هستیم و در خور رسیدگی ، نه در برزک ، نه در کاشان بلکه در ایران . بهتر است در هفته معلم به بر نامه ریزی درست در مورد معلمان بپردازیم»
ایشان ادامه داد:
«تولیدی ترین سازمان، وزارتخانه آموزش وپرورش است. ما نیروی انسانی تولید می کنیم. ما رئیس جمهور تولید می کنیم. نماینده مجلس، شهردار، بخش دار، روحانی، همه به نوعی از مدرسه شروع می کنند. پس معلمین وآموزش وپرورش در خور احترام ودر خور برنامه ریزی هستند نه فقط حرف. نه فقط معلمی عشق است وهنر است. همه کارها را می توان با عشق وهنر انجام داد . اما باید در کنار این عشق وهنر برنامه ریزی باشد، ایجاد انگیزه باشد.»
دبیر فیزیک دبیرستانهای کاشان گفت: «با به به و چه چه گفتن آموزش و پرورش ما حالش خوب نمی شود. باید مشکلات را دید، نه به معلم، به کار معلم اهمیت بدهیم. یوسفی کسیت؟ کار یوسفی مهم است . من قرار است بچه ام را دست یوسفی بسپارم با چه امکاناتی؟ ....معلم شایسته ی تکریم عملی است نه حرفهای ترحم آمیز»
ایشان در ارتباط با مشکلات بخش برزک خطاب به مسئولین و مردم گفت: «ما برای آموزش فرزندان شما مشکل داریم. گوش بدهید شاید بتوانید حلش کنید . دانش آموزان ما اکثرا با سرویس های ناجور از راههای دور می آیند. از دو اقلیم مختلف می آییم. خسته وکوفته سر کلاس می نشینیم. چقدر می توانیم با هم ارتباط بر قرار کنیم؟ چقدر می توان به درد و مشکل این دانش آموزان برسیم؟ این مشکلات را درمان کنید وببینید راه چاره چیست. از این همه راه رفتن جلوگیری کنید. معلمان و دانش آموزانتان را در یک جا متمرکز کنید ودر یک مسیر تا بتوانند با یکدیگر بهتر کار کنند .
یوسفی گفت: «دانش آموز نباید سر کلاس من با سرما دست و پنجه نرم کند. او باید انرژی اش را صرف گوش دادن به حرف من بکند نه انرژی اش را صرف گرم کردن خودش. پنجره ها شیشه ندارد پلاستیک می زنند. در کلاس های ما به دانش آموز میگوییم برو نفت بیاور می گوید نیست.»
ایشان در ادامه به نبود امکانات ورزشی ، آزمایشگاهی و سایت های فنی و تخصصی اشاره کرد و گفت: «این بچه ها مجموعه رفاهی آموزشی می خواهند. اینها برای بچه های شماست. ما میهمانیم امسال هستیم سال دیگر نیستیم اما اعتبارات ماندگار هستند.»