بهشت پنهان

اصولا کبوتربازی با معلمی بسیار تفاوت دارد  .چون اول اینکه تعلیم و تربیت با اشرف مخلوقات خدا سرو کار دارد و کبوتربازی با یک نوع پرنده. به همین خاطر ما وزارت آموزش وپرورش داریم اما وزارت کبوترپرانی نداریم خیلی از آدمهایی که استاد دانشگاه هستند می گویند کار ما معلمی است و هیچ وقت نمی­ گویند کار ما نوعی کبوترپرانی است و استعداد دانشجویان را به پرواز در­می­ آوریم.در آموزش و پرورش سواد و دانش از اهمیت زیادی برخوردار است مثلاً اگر فردی حتی دیپلم داشته باشد نمی ­تواند در دبیرستان تدریس کند. برای بالا بردن سواد معلمها کلی کلاس ضمن خدمت گذاشته می ­شود مثلاً آموزش ویندوز یا اینترنت. اما کار کبوتربازی کار عشق است و به سواد ربطی ندارد و بیشتر کبوتربازان سواد درست و حسابی ندارند و از کلاسهای   ICT  استفاده نمی­ کنند. علاوه بر این اگر شما به یک کتابفروشی بروید  درحوزه ­های مختلف تعلیم و تربیت – روانشناسی ، مدیریت آموزشی ، روشها و فنون تدریس ، وسایل کمک آموزشی صدها کتاب پیدا می­ کنید اما در زمینه ی آخرین شیوه­ های کبوترپرانی و یا روانشناسی رشد کبوترها منبع دندان­گیری پیدا نمی­ کنید.

چند وقت پیش یکی از آشنایانمان که علاقه­  به کبوتر دارد به خانه­ ی ما آمد و وقتی ما را پشت رایانه دید گفت: به اینترنت وصلی ؟ گفتم : بله ! گفت : برو توی سایت کبوترپرانی ! گفتم: مگر آنها هم سایت دارند؟! گفت: حتماً !! توی گوگل جستجو کردیم وبلاگ ارباب خسرو آمد دیدیم ای دل غافل هر روز این وبلاگ حدود 200 بازدیدکننده دارد و برای هر پست جدید دهها بازدیدکننده نظر می ­دهند. اما کمتر وبلاگی در حوزه­ ی تعلیم و تربیت اینگونه می­توان فعال و پویا دید .حالا چند روزی است با چند کبوترباز شهرمان مثل عباس عشقی و بهرام قرقی دارم راجع به اینترنت و راههای گسترش فرهنگش حرف می­زنم.