چرا که نیتمان خدایی بوده و این اعمال خدایی ماست که همچون چراغی فروزان  روشنگر راه وتوشه ای برای اخرتمان باقی میماند اگر در برابر کاری که انجام می دهیم انتظار تشکر نداشته باشیم و بدانیم که خدا خود اجرما را می دهد حتی اگر قدر شناسی ونا سپاسی  ببینیم باز در عمل خویش ثابت قدم باقی میمانیم مخلصان تابع و بنده تکلیفند نه اسیر عنوان و پست ومقام اگر دقت کنیم بسیاری از کارهایی که برزمین مانده به خاطر این است که عنوان مهم ومعتبری ندارد اما در اعمال خالص کار هر چه باشد چه کوچک وچه بزرگ اسم دار یا بی عنوان شناخته شده یا گمنام برای فرد تفاوتی ندارد افرادی که در کار هایشان نیت خدایی دارند هیچ گاه از کار نیکی که کرده اند پشیمان نمی شوند اگر چه از انها تعریف و تمجید نشود بعضی افراد فقط برای اینکه از او تعریف شود و کارش مورد استقبال قرار بگیرد دست به انجام ان کار می زنند

حضرت علی می فرماید ریا کار سه علامت دارد اول وقتی تنهاست با کسالت وبی حالی عمل می کند دوم در حضور جمع مردم نشاط دارد سوم اگر تعریفش کنند می افزاید واگر ملامتش کنند می کاهد پس سعی  کنیم در هنگام انجام دادن کار ظاهر و باطنمان یکی باشد و از عمق وجودمان برای رضایت خدا کار کنیم تا هم خدا وهم مردم از کار وعمل ما راضی باشند و در پیشگاه خدا که حاظر وناظر بر اعمال ماست شرمسار نشویم وهمین نیات خدا پسندانه است  که افراد را به بالا ترین درجات می رساند وبه دنبال خود پیروزی را به ارمغان می اورد ان کس که اخلاص داشته باشد نوری در دل توفیقی در عمل پاداشی در دنیا واخرت عاقبت به خیری وخوشنامی محبوبیت ونام نیک خواهد داشت وامیدواریم که ما نیز از جمله این افراد باشیم