چند وقتی است که پایگاه بسیج شهر برزک به دلایلی به مرز تعطیلی رسیده و اینک چرا و به چه علت؟ باید مسئولین امر پاسخگو باشند، اما شايد مشکلات فرهنگی بویژه در نسل جوان ما مرتفع شده است! سالهای سال است که فریاد همه، از مقام عظمای ولایت تا دلسوزان نظام به جهت تهدیدها علیه نسل جوان برآمده است، نسلی که از امام، شهدا و جنگ جز بیان ما ندیده اند، نسلی که اگر امروز مشکلات عدیده اعتقادی و دینی او را احاطه و مشتاقانه در پی پاسخ و رفع ایراداتش است ما را مسئول دانسته و منتقد ما شده است. شاید به زعم برخی امروز دیگر چیزی نیست که به راحتی از کنار این مسائل رد شده و در توجیه آن حتی مسئولیت را به خود بسیجیان واگذار می کنند.

به خود آيیم، که اگر دیر شود اول گریبانگیر خود ما و فرزندان ما خواهد شد. امروز به نسبت فضای جامعه اگر به دقت بنگریم فعالیتهای فرهنگی ما باید دهها برابر سالهای گذشته شده باشد، اما صد افسوس که نه تنها از آن برنامه ها خبری نیست که پله های سقوط را در پیش گرفته و به راحتی قدم در آن نهاده ایم.

امروز به راحتی از کنار تجارب ارزشمند دیگران گذشته و با اندک مسئله ای حاضر به کنار گذاشتن دیگران می شویم.

خداوند را شاهد می گیرم که ذکر این خاطره نه به معنای خودستایی است که می خواهم زاویه دید را بيان و نوع نگرش را تعریف کنم. در سالهای دور به دلیل همین سلایق شخصی و خام و جوان بودن عده ای از بچه های فرهنگی از توان و پتانسیل آنها در امور فرهنگی بسیج استفاده نمی شد و بناچار آن جمع خود در فکر راه اندازی مجموعه ای فرهنگی افتادند. اما درایت فرمانده ای همچون جناب آقای عطابخشیان و حضور در جمع آن جوانان و شنیدن دغدغه های آنان دوباره جمع به پایگاه بسیج برگشته و منشاء خیر و برکاتی شدند که هنوز اذعان جمع را در پی دارد. اما امروز چه؟

بیائیم و بخاطر پیروی از امر ولایت و لبیک به دغدغه های بحق ایشان بار دیگر جمع دلسوزان را دعوت و به یاد روزهای شیرین گذشته آینده ای درخشان را رقم بزنیم.

 

 محسن جانجاني

mohsen_janjani@yahoo.com